Volgens de jaarverslagen van de Nationale politie staat bejegening sinds 2013 op de eerste plek van de klachten top drie. In het oprichtingsjaar 2013 is er 1.919 keer geklaagd over bejegening door politieagenten en in 2016 was dit al gestegen tot 2.480. Na een korte daling in 2017 steeg het door naar 3.331 in 2021 om vervolgens te dalen en opnieuw te stijgen naar 2.948 in 2024. In twaalf jaar zijn er ruim dertig duizend (28.866 zonder gegevens van 2018) klachten over de houding van agenten jegens burgers ingediend.

Bij de beschrijvingen van de klachtencommissies gaat het niet alleen over onbeschoft gedrag van politiepolitiefunctionarissen: “ongepast taalgebruik; tutoyeren; kauwgom kauwen; niet behulpzaam zijn; zonnebril ophouden; roken; geen uitleg geven.” Burgers spreken ook over intimidatie: “Veel klachten wordt geschreven over onfatsoenlijk, brutaal, intimiderend, autoritair of arrogant gedrag van politiemedewerkers.” De eenheid Den Haag schrijft in 2013 dat “burgers geregeld klaagden dat zij een politieambtenaar intimiderend vonden overkomen.”

lees meer

Bij de klachten over de politie wordt over één element van politieoptreden al jaren consequent veel geklaagd, bejegening. Volgens de jaarverslagen van de Nationale politie staat bejegening sinds 2013, het oprichtingsjaar, op de eerste plek van de klachten top drie. Uit de jaarverslagen van de klachtencommissies blijkt dit ook, hoewel enkele jaren niet bejegening maar bijvoorbeeld onjuiste actie en/of onvoldoende actie (vooral bij de eenheid Den Haag) op één staat.

De klachtencommissies schrijven over bejegening door politiefunctionarissen: “ongepast taalgebruik; tutoyeren; kauwgom kauwen; niet behulpzaam zijn; zonnebril ophouden; roken; geen uitleg geven.” De commissies schrijven ook dat in “veel klachten wordt geschreven over onfatsoenlijk, brutaal, intimiderend, autoritair of arrogant gedrag van politiemedewerkers.” De eenheid Noord-Nederland omschrijft deze houding van de politie in 2023 als het feit dat “klagers zich niet altijd gehoord en begrepen voelen en ervaren dat politiemedewerkers niet altijd open staan voor dialoog.”

lees meer

Hier vindt u de gegevens die zijn verzameld uit de jaarverslagen van de ‘onafhankelijke’ klachtencommissies van de politie en de jaarverslagen van de Nationale Politie. Onderaan vindt u de links naar de verschillende jaarverslagen.

lees meer

Alle voorbeelden van racistisch politieoptreden en etnisch profileren ten spijt zijn er in de afgelopen 12 jaar, maar 7 klachten over discriminatie door de politie (3%) gegrond verklaard door de ‘onafhankelijke’ politieklachten commissies. Hoeveel discriminatieklachten de politie jaarlijks krijgt is niet openbaar. Deze cijfers zijn nog nooit gepubliceerd. Volgens de jaarverslagen zijn er in twaalf jaar 205 klachten over politie discriminatie door de klachtencommissies behandeld. Tweehonderdvijf discriminatieklachten in twaalf jaar, 17 per jaar, is zeer weinig als gekeken wordt naar de opmerkingen van de klachtencommissies zelf.

lees meer

Alle voorbeelden van racistisch politieoptreden en etnisch profileren ten spijt zijn er in de afgelopen 12 jaar, maar 7 klachten over discriminatie door de politie gegrond verklaard door de ‘onafhankelijke’ politieklachten commissies. De Nederlandse politie gedraagt zich dus blijkbaar voorbeeldig. Discriminatie komt er bijna niet voor.

Het app gedrag van korpschefs, leidinggevenden, docenten, vertrouwenspersonen, leden van de ondernemingsraad, senior en aspirant agenten zouden slechts voorbeelden zijn van enkele rotte appels in een verder ‘gewone’ organisatie zoals de korpsleiding het opsporingsapparaat omschrijft.

lees meer

Hier vindt u de gegevens die zijn verzameld uit de jaarverslagen van de ‘onafhankelijke’ klachtencommissies van de politie en de jaarverslagen van de Nationale Politie. Onderaan vindt u de links naar de verschillende jaarverslagen.

lees meer

lees meer

Wat begon als terreurbestrijding is uitgegroeid tot een bestuursstijl die steeds meer mensen raakt: moslims, klimaatactivisten, demonstranten. Veiligheid is het doel, maar preventie is de logica geworden.

lees meer

lees meer

Politie appgroepen laten zien dat het apparaat waakzaam noch dienstbaar is, maar vooral zogenaamde ‘goede dienders’ die zich racistisch, seksistisch, antisemitisch en anti-islamitische uitlaten de hand boven het hoofd houden. Leiding en korps kijken weg terwijl deze politieagenten grofweg 10 tot 15% van de Nederlands politie lijken uit te maken. Wat betekent dat voor de rechtstaat is de grote vraag die door de reactie van de politie op de appende agenten, maar ook de politiek niet wordt beantwoord?

lees meer

Politie appgroepen laten zien dat het apparaat waakzaam noch dienstbaar is, maar vooral zogenaamde ‘goede dienders’ die zich racistisch, seksistisch, antisemitisch en anti-islamitische uitlaten de hand boven het hoofd houden. Leiding en korps kijken weg terwijl deze politieagenten grofweg 10 tot 15% van de Nederlands politie lijken uit te maken. Wat betekent dat voor de rechtstaat is de grote vraag die door de reactie van de politie op de appende agenten, maar ook de politiek niet wordt beantwoord?

Naar aanleiding van het onderzoek naar de moord op Willeke Weeda is Buro Jansen & Janssen onder andere gedoken in wat er bekend is over het appen van politieagenten over burgers en over klachten van burgers over bejegening en discriminatie.

Voor dit onderzoek is onder andere gebruik gemaakt van de oordelen van de Adviescommissie Grondrechten en Functie-uitoefening Ambtenaren (AGFA), berichtgeving in de media en op social media. Bij de presentatie van de data is gekeken naar de namen van de appgroepen waar de agenten aan deelnamen, hoe lang deze hebben bestaan, het aantal deelnemers, welke agenten en van welke basisteams, wat voor stappen er door de politie is ondernomen en wat het taalgebruik was, wat zij bezigden.

Buro Jansen & Janssen benadrukt dat de uitingen van de politiefunctionarissen over Nederlandse burgers zeer aanstootgevend, stuitend, onbeschaafd, niet professioneel en grof zijn. Dit is helaas waar slechts het topje van de ijsberg aan appende agenten, maar het geeft een goed beeld van wat agenten in tien jaar appen over burgers.

lees meer

De communicatie van de moordenaar van Willeke Weeda, René Spans, toont veel overeenkomsten met appende en handelende politieagenten elders in het land. Dat geldt ook voor de houding van de relativerende leiding van de moordende agent die identiek is aan wegkijken bij het racisme en seksisme. De notie van corruptie geeft de gelijkenis met appende politiefunctionarissen waarbij elk moreel en professioneel besef afwezig is, nog een extra dimensie. En de straf? De moordende agent wordt geprezen als ‘topgozer’, de racistische en seksistische agenten als ‘goede dienders’.

lees meer

Vertaald het gebrek aan moraal in politie appgroepen, zich naar de werkvloer, de straat, corruptie en geweld?

Duur, omvang, bereik, leeftijdsspreiding, diepte, normering, vervolging en toekomstige aanpak van het racisme, seksisme, antisemitisme en anti-islamisme bij de politie wordt door voorbeelden van appende agenten van de afgelopen tien jaar geïllustreerd. Het beeld is niet fraai.

Wie die voorbeelden bekijkt ziet dat van Zeeland tot Noord-Nederland, van Noord-Holland tot Oost-Nederland en van Limburg tot de Hofstad, de hoofdstad en de Domstad racistische, seksistisch (niet alleen jegens vrouwen ook tegen mensen met een andere seksuele geaardheid), antisemitische en anti-islamitische teksten in aanzienlijke delen van de politie voorkomen. Er is sprake van een brede geografische spreiding.

Ook de leeftijd van de verdachte agenten is zeer divers. Van aspirant agenten tot gepensioneerden en van functionarissen van middelbare leeftijd tot senioren, iedereen lijkt vertegenwoordigd, net zoals zowel mannen als vrouwen. Qua functie komen niet alleen de aspirant agenten voor, maar ook leidinggevenden, leden van de ondernemingsraad, docenten, vertrouwenspersonen, leidinggevenden en zelfs de korpsleiding.

lees meer

– Politiemol duikt op, rotte appel kan met zijn mobieltje schade aanrichten

– Politiemedewerker en jonge vrouw opgepakt, Rijksrecherche doet onderzoek

– Tilburgse wijkagent (61) zou politie-informatie aan criminelen hebben doorverkocht

– Wijkagent (61) die bijna dagelijks vlogde opgepakt in zijn eigen huis

Politie appgroepen laten zien dat het apparaat waakzaam noch dienstbaar is, maar vooral zogenaamde ‘goede dienders’ die zich racistisch, seksistisch, antisemitisch en anti-islamitische uitlaten de hand boven het hoofd houden. Leiding en korps kijken weg terwijl deze politieagenten grofweg 10 tot 15% van de Nederlands politie lijken uit te maken. Wat betekent dat voor de rechtstaat is de grote vraag die door de reactie van de politie op de appende agenten, maar ook de politiek niet wordt beantwoord?

lees meer

Hier de op dit moment verzamelde data voor een analyse van de politieklachten. Naar aanleiding van het onderzoek naar moordenaar René Spans is Buro Jansen & Janssen op zoek gegaan naar politie appgroepen data. Die data kunt u vinden in de artikelen ‘Wetteloosheid bij de Nederlandse politie? (analyse, samenvatting, de moord op Willeke Weeda, patronen en data)’. Naar aanleiding van het onderzoek naar app groepen is ook gekeken naar klachten over de politie en wat voor beeld dat geeft van de Nationale Politie en de wijze waarop burgers serieus worden genomen met klachten over het veiligheidsapparaat.
lees meer

Slachtoffer van mishandeling (gebroken hand, hersenschudding, opengereten hondje) door politieagent Diana S. werkzaam bij basisteam Emmen van de politie-eenheid Noord-Nederland, een incident dat is onderzocht door politie Noord-Nederland zelf, veroordeeld voor de mishandeling door de agent, door justitie en door de rechter. Richard doet met behulp van Buro Jansen & Janssen zijn verhaal.

De agent legt ook nog eens onder ede valse verklaringen af en valse beschuldigingen. Een andere agent vervalst bewijsmateriaal. Officieren van justitie die willens en wetens ernstige ambtsmisdrijven onder het tapijt vegen. Rechters die deze ambtsmisdrijven, vervalsingen en leugens nog wat verder onder dat tapijt vagen. Maar Richard laat het er niet bij zitten, hoewel zijn advocaat niet echt behulpzaam is. Alles staat namelijk op camerabeelden en zelfs op papier. Voor veel mensen is de rechtsstaat allang ontmanteld.

lees meer

Na de moord op Willeke Weeda door politieman René Spans werd duidelijk dat deze moordenaar in zijn eigen politiekorps bekend stond als een soort clown. Collega’s en vrienden spraken van ‘cowboy-gedrag’. Spans vertelde graag verhalen over de mishandeling van mensen. Een Pool of een Hongaar met een gebroken arm die hij ook nog eens bedreigde. Een vermeende minnaar van zijn vrouw die volgens hem door collega’s op zijn verzoek in elkaar werd geslagen. René Spans had ernstige relationele problemen met zijn vrouw, had zelf sexuele relaties met meerdere vrouwelijke collega’s, gebruikte volgens sommigen cocaïne, was goed bevriend met de later veroordeelde politieman Orm Kranenburg die politieinformatie verkocht aan criminelen, schepte op over politieachtervolgingen en verspreidde daar filmpjes over, stalkte zijn vrouw en bedreigde klanten en medewerkers van de kapsalon van zijn vrouw.

lees meer

Een kind, zus, vriendin kwijtraken laat een litteken na dat nooit weggaat. De pijn blijft. Die pijn is ondragelijker als je een dierbare verliest door moord. Helemaal als die moord in slow-motion plaatsvindt. Het laatste dodelijke schot is dan de eindhalte van een verhaal dat al jaren lijkt te zijn voorspeld, maar toch altijd weer verrast en onverwacht komt.

De moord op Willeke Weeda door een topgozer van de politie is zo’n einde dat zich nooit meer laat genezen. Het enige dat verlichting kan geven is duidelijkheid over de signalen die er voor de moord waren. Misschien was de moord niet te voorkomen geweest, maar hebben mensen in de omgeving van de moordenaar iets opgemerkt dat die fatale daad enigszins kan verklaren.  lees meer

Als Henk een app krijgt van een vriend over een schietincident in de Prins Bernhardstraat in Everdingen van RTV Utrecht met de vraag of het over zijn zusje gaat, staat plots de wereld stil. Is iets dat hij al tijden had verwacht nu dan echt gebeurd? Hij belt zijn vrouw die ook op haar werk zit om haar te waarschuwen en te vragen of zij informatie kan inwinnen of het om Willeke gaat. Zelf waarschuwt hij zijn kinderen, zus en ouders.

Woensdagavond had hij zijn zusje nog op het hart gedrukt weg te gaan bij die man, die doorgedraaide politieagent. Nu bereidde hij zich voor op het ergste. Zijn familie moest in veiligheid worden gebracht. Hoewel zijn vertrouwen in de politie beneden nul was, stuurde hij ze wel naar een kennis van de familie die in de buurt woonde. Dat adres kende René niet.

lees meer

“Geen signalen”, “geen rode alarmseinen”, “terugkrabbelaar”, dat is wat de regionale manager voor de regio Zuidoost Berry M. en de plaatsvervangend chef van de dienst Infra Guus V. zeggen. De laatste heeft hem nooit gesproken, misschien zelfs nooit gezien. Berry M. stelt van wel, maar doet nogal vaag, hij heeft het ook zo druk met drie kantoren op de Hilversum Maastricht as.

René Spans zou naar behoren functioneren, was een grappenmaker, misschien met wat grote verhalen en grootspraak, maar geen vuiltje aan de lucht. Echt niet? Hadden zijn superieuren wel enig zicht op hem? En waarom wordt grootspraak doorspekt met gewelds-, racistische en seksistische fantasieën gerelativeerd? lees meer

Politie zegt geen signalen te hebben gehad dat De Clown Spans niet spoorde, maar de psychische toestand van de moordenaar van Willeke laat een spoor van signalen achter tot aan de dag dat hij zijn vrouw vermoordde.

“Geen signalen”, “geen rode alarmseinen”, “terugkrabbelaar”, dat is het beeld dat de politie graag schetst van de moordende politieagent René Spans. Hij zou een “grappenmaker” zijn, zich van “grote verhalen” bedienen, “grootspraak”, niets mis met deze topgozer dus. Of toch wel, want hij was wel De Clown met problemen, niet zijn problemen natuurlijk, maar van zijn vrouw Willeke die hij vermoordde.

Dit gespleten beeld dat de politie schetst van een collega is onthutsend. Iedereen wist van zijn problemen, maar dat waren niet zijn problemen, het was de schuld van zijn zelfmoordende labiele vrouw volgens de landelijke eenheid die haar nog nooit hadden gesproken of gezien. Hij liep bij maatschappelijk werk, misschien zelfs bij een psycholoog en had een urgente afspraak met de bedrijfspsycholoog.

lees meer

Officier van Justitie Xandra T. hoort in de auto onderweg naar het plaats delict dat de moordenaar René S.  is overleden in de ambulance onderweg naar het ziekenhuis. Volgens haar is er daarmee geen strafrechtelijk onderzoek meer nodig. De zaak is zo klaar als een klontje, de verdachte van de moord op Willeke Weeda is overleden en waarheidsvinding over toedracht en verloop is niet meer nodig.

Om ongeveer halftwee wordt daarom het onderzoek afgerond. De geplande huiszoeking vindt nog wel plaats omdat de rechtercommissaris er toch al is, maar meer dan een bezichtiging van de woning is het niet. Na vijftien minuten staan de magistraten buiten, wordt er nog wat forensisch en tactisch gefröbeld en worden vooral de blauwe sporen uit het huis gewist. Willeke, het slachtoffer van de moord, blijft uiteindelijk alleen achter in het lege huis.

lees meer