Alle voorbeelden van racistisch politieoptreden en etnisch profileren ten spijt zijn er in de afgelopen 12 jaar, maar 7 klachten over discriminatie door de politie (3%) gegrond verklaard door de ‘onafhankelijke’ politieklachten commissies. Hoeveel discriminatieklachten de politie jaarlijks krijgt is niet openbaar. Deze cijfers zijn nog nooit gepubliceerd. Volgens de jaarverslagen zijn er in twaalf jaar 205 klachten over politie discriminatie door de klachtencommissies behandeld. Tweehonderdvijf discriminatieklachten in twaalf jaar, 17 per jaar, is zeer weinig als gekeken wordt naar de opmerkingen van de klachtencommissies zelf.

lees meer

Alle voorbeelden van racistisch politieoptreden en etnisch profileren ten spijt zijn er in de afgelopen 12 jaar, maar 7 klachten over discriminatie door de politie gegrond verklaard door de ‘onafhankelijke’ politieklachten commissies. De Nederlandse politie gedraagt zich dus blijkbaar voorbeeldig. Discriminatie komt er bijna niet voor.

Het app gedrag van korpschefs, leidinggevenden, docenten, vertrouwenspersonen, leden van de ondernemingsraad, senior en aspirant agenten zouden slechts voorbeelden zijn van enkele rotte appels in een verder ‘gewone’ organisatie zoals de korpsleiding het opsporingsapparaat omschrijft.

lees meer

Hier vindt u de gegevens die zijn verzameld uit de jaarverslagen van de ‘onafhankelijke’ klachtencommissies van de politie en de jaarverslagen van de Nationale Politie. Onderaan vindt u de links naar de verschillende jaarverslagen.

lees meer

Politie appgroepen laten zien dat het apparaat waakzaam noch dienstbaar is, maar vooral zogenaamde ‘goede dienders’ die zich racistisch, seksistisch, antisemitisch en anti-islamitische uitlaten de hand boven het hoofd houden. Leiding en korps kijken weg terwijl deze politieagenten grofweg 10 tot 15% van de Nederlands politie lijken uit te maken. Wat betekent dat voor de rechtstaat is de grote vraag die door de reactie van de politie op de appende agenten, maar ook de politiek niet wordt beantwoord?

Naar aanleiding van het onderzoek naar de moord op Willeke Weeda is Buro Jansen & Janssen onder andere gedoken in wat er bekend is over het appen van politieagenten over burgers en over klachten van burgers over bejegening en discriminatie.

Voor dit onderzoek is onder andere gebruik gemaakt van de oordelen van de Adviescommissie Grondrechten en Functie-uitoefening Ambtenaren (AGFA), berichtgeving in de media en op social media. Bij de presentatie van de data is gekeken naar de namen van de appgroepen waar de agenten aan deelnamen, hoe lang deze hebben bestaan, het aantal deelnemers, welke agenten en van welke basisteams, wat voor stappen er door de politie is ondernomen en wat het taalgebruik was, wat zij bezigden.

Buro Jansen & Janssen benadrukt dat de uitingen van de politiefunctionarissen over Nederlandse burgers zeer aanstootgevend, stuitend, onbeschaafd, niet professioneel en grof zijn. Dit is helaas waar slechts het topje van de ijsberg aan appende agenten, maar het geeft een goed beeld van wat agenten in tien jaar appen over burgers.

lees meer

Politie appgroepen laten zien dat het apparaat waakzaam noch dienstbaar is, maar vooral zogenaamde ‘goede dienders’ die zich racistisch, seksistisch, antisemitisch en anti-islamitische uitlaten de hand boven het hoofd houden. Leiding en korps kijken weg terwijl deze politieagenten grofweg 10 tot 15% van de Nederlands politie lijken uit te maken. Wat betekent dat voor de rechtstaat is de grote vraag die door de reactie van de politie op de appende agenten, maar ook de politiek niet wordt beantwoord?

lees meer

De communicatie van de moordenaar van Willeke Weeda, René Spans, toont veel overeenkomsten met appende en handelende politieagenten elders in het land. Dat geldt ook voor de houding van de relativerende leiding van de moordende agent die identiek is aan wegkijken bij het racisme en seksisme. De notie van corruptie geeft de gelijkenis met appende politiefunctionarissen waarbij elk moreel en professioneel besef afwezig is, nog een extra dimensie. En de straf? De moordende agent wordt geprezen als ‘topgozer’, de racistische en seksistische agenten als ‘goede dienders’.

lees meer

Vertaald het gebrek aan moraal in politie appgroepen, zich naar de werkvloer, de straat, corruptie en geweld?

Duur, omvang, bereik, leeftijdsspreiding, diepte, normering, vervolging en toekomstige aanpak van het racisme, seksisme, antisemitisme en anti-islamisme bij de politie wordt door voorbeelden van appende agenten van de afgelopen tien jaar geïllustreerd. Het beeld is niet fraai.

Wie die voorbeelden bekijkt ziet dat van Zeeland tot Noord-Nederland, van Noord-Holland tot Oost-Nederland en van Limburg tot de Hofstad, de hoofdstad en de Domstad racistische, seksistisch (niet alleen jegens vrouwen ook tegen mensen met een andere seksuele geaardheid), antisemitische en anti-islamitische teksten in aanzienlijke delen van de politie voorkomen. Er is sprake van een brede geografische spreiding.

Ook de leeftijd van de verdachte agenten is zeer divers. Van aspirant agenten tot gepensioneerden en van functionarissen van middelbare leeftijd tot senioren, iedereen lijkt vertegenwoordigd, net zoals zowel mannen als vrouwen. Qua functie komen niet alleen de aspirant agenten voor, maar ook leidinggevenden, leden van de ondernemingsraad, docenten, vertrouwenspersonen, leidinggevenden en zelfs de korpsleiding.

lees meer

Politie appgroepen laten zien dat het apparaat waakzaam noch dienstbaar is, maar vooral zogenaamde ‘goede dienders’ die zich racistisch, seksistisch, antisemitisch en anti-islamitische uitlaten de hand boven het hoofd houden. Leiding en korps kijken weg terwijl deze politieagenten grofweg 10 tot 15% van de Nederlands politie lijken uit te maken. Wat betekent dat voor de rechtstaat is de grote vraag die door de reactie van de politie op de appende agenten, maar ook de politiek niet wordt beantwoord?

lees meer

Hier de op dit moment verzamelde data voor een analyse van de politieklachten. Naar aanleiding van het onderzoek naar moordenaar René Spans is Buro Jansen & Janssen op zoek gegaan naar politie appgroepen data. Die data kunt u vinden in de artikelen ‘Wetteloosheid bij de Nederlandse politie? (analyse, samenvatting, de moord op Willeke Weeda, patronen en data)’. Naar aanleiding van het onderzoek naar app groepen is ook gekeken naar klachten over de politie en wat voor beeld dat geeft van de Nationale Politie en de wijze waarop burgers serieus worden genomen met klachten over het veiligheidsapparaat.
lees meer

Slachtoffer van mishandeling (gebroken hand, hersenschudding, opengereten hondje) door politieagent Diana S. werkzaam bij basisteam Emmen van de politie-eenheid Noord-Nederland, een incident dat is onderzocht door politie Noord-Nederland zelf, veroordeeld voor de mishandeling door de agent, door justitie en door de rechter. Richard doet met behulp van Buro Jansen & Janssen zijn verhaal.

De agent legt ook nog eens onder ede valse verklaringen af en valse beschuldigingen. Een andere agent vervalst bewijsmateriaal. Officieren van justitie die willens en wetens ernstige ambtsmisdrijven onder het tapijt vegen. Rechters die deze ambtsmisdrijven, vervalsingen en leugens nog wat verder onder dat tapijt vagen. Maar Richard laat het er niet bij zitten, hoewel zijn advocaat niet echt behulpzaam is. Alles staat namelijk op camerabeelden en zelfs op papier. Voor veel mensen is de rechtsstaat allang ontmanteld.

lees meer

Een kind, zus, vriendin kwijtraken laat een litteken na dat nooit weggaat. De pijn blijft. Die pijn is ondragelijker als je een dierbare verliest door moord. Helemaal als die moord in slow-motion plaatsvindt. Het laatste dodelijke schot is dan de eindhalte van een verhaal dat al jaren lijkt te zijn voorspeld, maar toch altijd weer verrast en onverwacht komt.

De moord op Willeke Weeda door een topgozer van de politie is zo’n einde dat zich nooit meer laat genezen. Het enige dat verlichting kan geven is duidelijkheid over de signalen die er voor de moord waren. Misschien was de moord niet te voorkomen geweest, maar hebben mensen in de omgeving van de moordenaar iets opgemerkt dat die fatale daad enigszins kan verklaren.  lees meer

Als Henk een app krijgt van een vriend over een schietincident in de Prins Bernhardstraat in Everdingen van RTV Utrecht met de vraag of het over zijn zusje gaat, staat plots de wereld stil. Is iets dat hij al tijden had verwacht nu dan echt gebeurd? Hij belt zijn vrouw die ook op haar werk zit om haar te waarschuwen en te vragen of zij informatie kan inwinnen of het om Willeke gaat. Zelf waarschuwt hij zijn kinderen, zus en ouders.

Woensdagavond had hij zijn zusje nog op het hart gedrukt weg te gaan bij die man, die doorgedraaide politieagent. Nu bereidde hij zich voor op het ergste. Zijn familie moest in veiligheid worden gebracht. Hoewel zijn vertrouwen in de politie beneden nul was, stuurde hij ze wel naar een kennis van de familie die in de buurt woonde. Dat adres kende René niet.

lees meer

“Geen signalen”, “geen rode alarmseinen”, “terugkrabbelaar”, dat is wat de regionale manager voor de regio Zuidoost Berry M. en de plaatsvervangend chef van de dienst Infra Guus V. zeggen. De laatste heeft hem nooit gesproken, misschien zelfs nooit gezien. Berry M. stelt van wel, maar doet nogal vaag, hij heeft het ook zo druk met drie kantoren op de Hilversum Maastricht as.

René Spans zou naar behoren functioneren, was een grappenmaker, misschien met wat grote verhalen en grootspraak, maar geen vuiltje aan de lucht. Echt niet? Hadden zijn superieuren wel enig zicht op hem? En waarom wordt grootspraak doorspekt met gewelds-, racistische en seksistische fantasieën gerelativeerd? lees meer

Politie zegt geen signalen te hebben gehad dat De Clown Spans niet spoorde, maar de psychische toestand van de moordenaar van Willeke laat een spoor van signalen achter tot aan de dag dat hij zijn vrouw vermoordde.

“Geen signalen”, “geen rode alarmseinen”, “terugkrabbelaar”, dat is het beeld dat de politie graag schetst van de moordende politieagent René Spans. Hij zou een “grappenmaker” zijn, zich van “grote verhalen” bedienen, “grootspraak”, niets mis met deze topgozer dus. Of toch wel, want hij was wel De Clown met problemen, niet zijn problemen natuurlijk, maar van zijn vrouw Willeke die hij vermoordde.

Dit gespleten beeld dat de politie schetst van een collega is onthutsend. Iedereen wist van zijn problemen, maar dat waren niet zijn problemen, het was de schuld van zijn zelfmoordende labiele vrouw volgens de landelijke eenheid die haar nog nooit hadden gesproken of gezien. Hij liep bij maatschappelijk werk, misschien zelfs bij een psycholoog en had een urgente afspraak met de bedrijfspsycholoog.

lees meer

Officier van Justitie Xandra T. hoort in de auto onderweg naar het plaats delict dat de moordenaar René S.  is overleden in de ambulance onderweg naar het ziekenhuis. Volgens haar is er daarmee geen strafrechtelijk onderzoek meer nodig. De zaak is zo klaar als een klontje, de verdachte van de moord op Willeke Weeda is overleden en waarheidsvinding over toedracht en verloop is niet meer nodig.

Om ongeveer halftwee wordt daarom het onderzoek afgerond. De geplande huiszoeking vindt nog wel plaats omdat de rechtercommissaris er toch al is, maar meer dan een bezichtiging van de woning is het niet. Na vijftien minuten staan de magistraten buiten, wordt er nog wat forensisch en tactisch gefröbeld en worden vooral de blauwe sporen uit het huis gewist. Willeke, het slachtoffer van de moord, blijft uiteindelijk alleen achter in het lege huis.

lees meer

Een onderzoek naar vier uur op 27 februari 2020, de dag dat Willeke Weeda door politieagent René Spans werd vermoord. Geen strafrechtelijk onderzoek, maar een non-onderzoek om de agent niet te veroordelen als moordenaar en de politie vrij te pleiten van elke blaam.

Als 112 wordt gebeld liggen er draaiboeken klaar voor verschillende incidenten. Het draaiboek tekent uit wat er moet gebeuren bij een roofoverval, een groot verkeersincident, een schietpartij, een moord. Wie, wanneer, hoe moet worden gewaarschuwd en in actie moet komen staat in een draaiboek. Zo startte de politieoperatie op 27 februari 2020 ook toen de meldkamer van de politie Midden Nederland om een minuut over twaalf uur ’s middags werd gebeld.

lees meer

Ons verhaal gaat over een onderofficier van de Nationale Politie die zijn vrouw doodschoot. De vraag is of de leidinggevenden van deze politieman op de hoogte waren van zijn geestelijk instabiele toestand of dat hadden moeten zijn, óf dat de moord op Willeke Weeda door politieman René Spans geheel onverwacht uit de lucht kwam vallen.

Wanneer de leidinggevenden van politieman Spans een vermoeden hadden, of dat vermoeden hadden kunnen hebben, dat hij geestelijk labiel was geworden betekent dit dat de moord op Willeke mogelijk had kunnen worden voorkomen.

lees meer

Dit verhaal gaat over een dag in februari dit jaar, om precies te zijn 27 februari 2020 om halftwaalf. De media kopte “Twee doden bij familiedrama”, “Twee doden in huis Everdingen na schietpartij” en “De politie pakt uit voor een groot onderzoek bij de woning”, maar ook “Vrienden van overleden vrouw Everdingen zijn geschokt”. Wat er precies is gebeurd wordt door politie en justitie niet naar buiten gebracht.

De media stelt dat er ‘groot onderzoek’ plaatsvindt, maar dat is allerminst waar, het blijft een familiedrama. Het onderzoek is marginaal, slechts om vast te stellen of er niet een derde persoon aanwezig was in het huis waar twee mensen dood zijn aangetroffen. Een schuldige wordt nooit meer aangewezen, ook zal er geen rechtszaak plaatsvinden om die schuldige te veroordelen. De dader is dood en daarmee is het voor politie en justitie afgedaan, maar niet voor de familie en vrienden van het slachtoffer.

lees meer

Moord is een afschuwelijk ding. De tijd staat even stil in de wereld, maar voor nabestaanden, vrienden kennissen staat die tijd veel langer stil, soms de rest van het leven. De moord op een dierbare is nooit af te sluiten, maar gedegen politieonderzoek kan wel veel vragen beantwoorden over het waarom en de toedracht en meehelpen aan enige closure.

De moord op Willeke is niet onderzocht. De moordenaar had zichzelf van het leven benomen en daarmee vond de overheid een onderzoek niet meer nodig, alles was duidelijk. Is dat echter zo? Eigenlijk is er niets duidelijk, ja wel dat Willeke vermoord is en misschien een glimp van het waarom. De moordenaar was een control freak en als partner stalkte hij haar en belette haar om te leven. Moord gaat echter verder, het maakt een eind aan dat leven, definitief, een finaal punt.

lees meer

Stel een moordenaar komt te overlijden door een schietpartij en grote aantallen politiemensen komen op zijn begrafenis. Op de Facebookpagina van de moordenaar staan tal van steunbetuigingen van politiemensen die bevriend met de moordenaar waren. Allemaal zijn zij diepbedroefd en allemaal spreken zij op Facebook, dus in het openbaar, lieve woordjes over deze moordenaar die nu zelf dood is. Zou het land niet te klein zijn? Zouden wij de politieagenten die zulke uitlatingen doen niet ter verantwoording roepen? Zouden de media niet woedend reageren? Politici geprikkeld zijn en vragen stellen in de Tweede Kamer?

lees meer

Op 11 maart 2020 schreven wij in het artikel ‘De gevallen engel’ over een politieagent die zijn vrouw doodschoot in Everdingen. Uit het artikel bleek niet alleen dat de collega’s en oud-collega’s van Rene S. hem luidkeels bejubelden op de social media, maar ook dat zij geen enkele aandacht besteedden aan de vrouw van Rene S., Willeke S.-W.

lees meer

Met de verdergaande poging van de overheid om de politie toegang te geven tot chatgroepen waar mensen hun politieke mening delen ontstaat een ‘Gedanken Polizei’ die sterk lijkt op de evenknieën in Rusland en China. En wetgeving zorgt alleen maar voor het verder oprekken van die mogelijkheden die door de politie al langere tijd worden ingezet en door rechters gehonoreerd. Openbare ordehandhaving is dusdanig laagdrempelig dat de vrijheid van meningsuiting en het recht op openbare manifestaties in het geding is. Vaak worden demonstraties door overheden en politie namelijk al snel tot een probleem voor de openbare orde gebombardeerd en niet als een grondwettelijk recht, dat misschien voor overheden even vervelend is, maar voor een veerkrachtige democratie uiterst noodzakelijk.

lees meer

Ze volledig uit onderwijs en gezondheidszorg weren wordt moeilijk, maar de politiek wil ver gaan om illegalen het verblijf in Nederland tegen te maken. Met een wet die zelfs gedoogde vreemdelingen dreigt te treffen. ‘Dit leidt tot administratieve apartheid.’

‘WAT ONS NOG het meest verbaast’, zegt Sjoerd Bosch van het Autonoom Centrum, een politieke organisatie die zich bezighoudt met illegalenproblematiek in Amsterdam, ‘is dat er zo weinig discussie en protest is. In 1986 gingen nog massa’s mensen de straat op om te protesteren tegen de “pasjeswet”, een voorstel om controles op illegale buitenlanders te laten plaatsvinden aan de balies van overheidsinstanties. Daar was zoveel weerstand tegen dat het uiteindelijk niet doorging. Met de Koppelingswet gebeurt eigenlijk precies hetzelfde, alleen dan via de computer.’

lees meer

De aanslagen van elf september gaven het veiligheidsdenken een ongekende impuls. Om de nationale veiligheid op te voeren en het risico van terreurdaden te verminderen nemen regeringen over de hele wereld hun toevlucht tot technologieën als biometrie, videobewaking, het onderscheppen van e-mail en telefoonverkeer, koppelen en raadplegen van bestanden en nieuwe wettelijke bevoegdheden om de controle op individuele burgers te vergroten. De veiligheidswaan heeft grote gevolgen voor de persoonlijke levenssfeer van ons allen.

lees meer

Is er nog iets te schrijven over de wedstrijd Ajax Maccabi Tel Aviv. Eigenlijk niet, behalve dan verbazing en verwondering. Verwondering over het gebruik van woorden als pogrom door de Amsterdamse burgemeester Halsema en de verschrikte Amsterdammers. Is dit nog ons Amsterdam? Verwondering ook over de schier eindeloze social media orkaan die over het land en deels de wereld raasde naar aanleiding van … ja van wat.

Natuurlijk elke gewonde is er een te veel en iedere belediging is niet alleen onnodig, maar ook kwetsend en volstrekt niet noodzakelijk in een politieke discussie, maar met 20 tot 30 lichte gewonden en vijf gewonden die de volgende dag naar huis konden, lijkt dit op een supportersrel, geen lynchpartij.

lees meer